Analiza ryzyka w RODO to jeden z podstawowych obowiązków każdego administratora danych osobowych, wynikający bezpośrednio z podejścia opartego na ryzyku (risk-based approach). W praktyce bywa jednak często mylona z oceną skutków dla ochrony danych (DPIA) z art. 35 RODO, która ma zastosowanie wyłącznie w określonych przypadkach. Prawidłowo przeprowadzona analiza ryzyka pozwala dobrać adekwatne środki techniczne i organizacyjne, uwzględniając charakter, zakres, kontekst i cele przetwarzania, a także ryzyko naruszenia praw i wolności osób fizycznych oraz interesów administratora.
Korzyści
- Analiza ryzyka w RODO to podstawowy obowiązek administratora wynikający z podejścia opartego na ryzyku (risk-based approach), pozwalający dobrać adekwatne środki techniczne i organizacyjne zgodnie z art. 32 RODO – jest to proces odrębny od DPIA z art. 35, który stosuje się tylko w określonych przypadkach.
- Proces analizy obejmuje 16 konkretnych kroków – od ustalenia punktu wyjścia (perspektywa praw i wolności osób fizycznych), przez identyfikację procesów przetwarzania, zasobów, zagrożeń i podatności, aż po szacowanie ryzyka, dobór środków ochrony, dokumentację i ciągły monitoring.
- Szacowanie ryzyka może być prowadzone metodą ilościową (prawdopodobieństwo × skutek) lub jakościową (poziomy: niskie/średnie/wysokie), a po oszacowaniu administrator wybiera strategię: redukcję, unikanie, przeniesienie lub akceptację ryzyka, przy czym cały proces musi być uporządkowany, powtarzalny i udokumentowany zgodnie z zasadą rozliczalności.
Ponadto z artykułu dowiesz się m.in.:
1. Jaka jest różnica między analizą ryzyka w RODO a DPIA (ocena skutków dla ochrony danych)?
2. Czy RODO narusza konkretną metodykę przeprowadzania analizy ryzyka?
3. Jakie są główne strategie zarządzania ryzykiem po jego szacowaniu?
4. Z czego perspektywy należy oceniać ryzyko w RODO?
5. Czy analiza ryzyka jest procesem jednorazowym?
