Bezpieczeństwo danych

Uwzględniając stan wiedzy technicznej, koszt wdrażania oraz charakter, zakres, kontekst i cele przetwarzania oraz ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych o różnym prawdopodobieństwie wystąpienia i wadze, administrator i podmiot przetwarzający powinni wdrożyć odpowiednie środki techniczne i organizacyjne, aby zapewnić stopień bezpieczeństwa odpowiadający temu ryzyku. W tym dziale wyjaśniamy, jak wykonywać te obowiązki.

Udostępnianie nagrań z monitoringu na wniosek osoby fizycznej – jak realizować prawo dostępu zgodnie z RODO?

Udostępnianie nagrań z monitoringu a prawo dostępu z art. 15 RODO

Pytanie:  W związku z przygotowywaniem regulaminu monitoringu w naszej jednostce zastanawiamy się nad uregulowaniem kwestii udostępniania nagrań wideo z monitoringu osobom fizycznym, wnioskującym na podstawie art. 15 RODO. Posiadamy dwie koncepcje. Jedna dotyczy udostępnienia nagrań z monitoringu osobie wnioskującej (osobie uwidocznionej na nagraniu), po anonimizacji wizerunku osób trzecich na nagraniu. Natomiast zgodnie z drugą koncepcją mielibyśmy poinformować pisemnie wnioskodawcę o treści nagrania i możliwości jego udostępnienia odpowiednim organom lub sądom. Czy druga koncepcja jest zasadna? Czy obecne stanowisko UODO przeciwne utrudnianiu dostępu do nagrań osobie fizycznej ze względu na zasłanianie się brakiem technicznej możliwości dokonania anonimizacji wizerunku osób trzecich nie jest wyraźnym wskaźnikiem postępowania przy wniosku o udostępnienie nagrań? W obecnej sytuacji technologicznej, anonimizacja danych z nagrania nie jest problemem, jeżeli administrator oprócz rejestratorów nagrań zainwestuje w system do anonimizacji nagrań wideo lub system AI, który anonimizację wykona. Zatem, czy utrudnianie osobie fizycznej uzyskania nagrań nie będzie wyrazam, że administrator działa nieudolnie w zakresie przetwarzania danych monitoringu? Czy unikanie stosowania technicznych zabezpieczeń nie będzie naruszało art. 32 RODO, celem najprostszego rozwiązania, czyli odmowy udostępnienia nagrania ze względu na brak możliwości technicznych anonimizacji nagrań?

Wspólna klauzula informacyjna RODO dla współadministratorów – czy to dopuszczalne?

Czy grupa spółek może stosować jedną wspólną klauzulę informacyjną RODO?

Pytanie:  Grupę spółek prowadzących działalność na terenie Polski łączy umowa o współadministrowaniu danymi osobowymi. Każda ze spółek, wypełniając obowiązek informacyjny z art. 13 i 14 RODO, kieruje do osób fizycznych - w przypadkach przewidzianych przepisami prawa - klauzule informacyjne (ich treść różni się w zależności od celów I podstaw przetwarzania), w których wskazuje siebie jako administratora danych, a pozostałe spółki jako współadministratorów. W związku z tym obecnie posiadamy tyle klauzul, ile spółek realizuje dany cel przetwarzania. Zależy nam jednak na uszczupleniu dokumentacji. Zastanawiamy się, czy w świetle RODO konieczne jest, aby każda spółka posiadała własną, odrębną klauzulę informacyjną, w której wskazuje siebie jako administratora i pozostałe podmioty jako współadministratorów, czy też dopuszczalne jest stosowanie jednej, wspólnej i uniwersalnej klauzuli informacyjnej dla wszystkich spółek objętych porozumieniem o współadministrowaniu, w której wskazuje się, że: 1)     współadministratorami danych osoby, której dane dotyczą, są: [lista spółek], zamiast przygotowywania odrębnej klauzuli dla każdej spółki, lub 2)     ADO są wszyscy współadministratorzy i jednocześnie opisuje się zasadę przypisania roli administratora w zależności od celu przetwarzania, np.: „Administratorem danych w procesie rekrutacji jest spółka prowadząca konkretny proces rekrutacyjny w danym momencie, a pozostałe spółki pełnią funkcję współadministratorów” (opisowo, bez podawania danych konkretnej spółki), zamiast wymieniać konkretne spółki w każdym przypadku. Zakładamy przy tym, że punkt kontaktowy do realizacji praw osób, których dane dotyczą, będzie wspólny dla wszystkich spółek. Czy takie rozwiązanie byłoby prawidłowe lub o wskazanie innego alternatywnego rozwiązania, które uprościłoby dokumentację spółek w zakresie obowiązku informacyjnego. Chodzi zwłaszcza o klauzule kierowane do osób zatrudnianych, przyszłych pracowników.  

Wysłanie wypowiedzenia na błędny adres e-mail – czy zgłosić naruszenie do UODO?

Wysłanie wypowiedzenia na błędny adres e-mail – czy zgłosić naruszenie do UODO?

Pytanie:  Pracownik naszego działu kadr i płac pomyłkowo wysłał skan wypowiedzenia umowy o pracę na niewłaściwy adres e-mail (pracownik prosił o wysłanie go na swoją prywatną skrzynkę, po tym jak nie zabrał ze sobą dokumentu po jego osobistym wręczeniu), który nie był adresem pracownika. W adresie e-mail, na który wysłane zostało wypowiedzenie, było to samo imię i nazwisko, co w adresie pracownika, ale bez cyfr, które są w adresie wskazanym przez pracownika. Wypowiedzenie to zawierało imię i nazwisko oraz adres pracownika, a także wskazywało przyczyny rozwiązania umowy o pracę. Po wysłaniu skanu wypowiedzenia pracownik działu kadr nie otrzymał z tegoż adresu żadnej informacji zwrotnej, w tym informacji o tym, że adres nie istnieje, czy też ze jest nieprawidłowy). Po odkryciu pomyłki, w ślad za tym mailem na ten sam adres został wysłany kolejny, z prośbą o usunięcie poprzedniej wiadomości skierowanej pomyłkowo oraz o potwierdzenie takiego usunięcia. Na razie odpowiedzi nie mamy. Dodatkowo w stopkach maili wysyłanych przez naszych pracowników jest standardowo zamieszczona informacja o tym, że wiadomość może zawierać informacje poufne lub zastrzeżone i jeżeli osoba otrzymująca nie jest adresatem wiadomości, prosimy o niezwłoczne powiadomienie nadawcy w zwrotnej wiadomości oraz o usunięcie wiadomości wraz ze wszystkimi załącznikami, bez zachowywania jakiejkolwiek kopii. Tak też było i w tym przypadku. Dodatkowo okres wypowiedzenia umowy o pracę w stosunku do tego pracownika upłynie na koniec października, pracownik jest zwolniony z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia. Czy w takim przypadku administrator powinien powiadomić Prezesa UODO o naruszeniu oraz czy równolegle powinniśmy powiadomić pracownika o tej sytuacji?

Monitoring wizyjny z rejestracją dźwięku w świetlicy wiejskiej a RODO – analiza przypadku

Monitoring wizyjny z rejestracją dźwięku w świetlicy wiejskiej a RODO – analiza przypadku

Pytanie:  Centrum kultury na terenie województwa dolnośląskiego świadczy usługi wynajmu pomieszczeń świetlic osobom i instytucjom zainteresowanym, na terenie których jest zainstalowany jest system monitoringu wizyjnego. Osoby zainteresowane wynajmem wyraziły sprzeciw dotyczący wykorzystania systemu monitoringu w tych pomieszczeniach. Uprzejmie proszę o analizę obowiązujących regulacji prawnych – zarówno ogólnych (w szczególności art. 6 ust. 1 lit. f oraz art. 5 RODO), jak i lokalnych (regulaminów i uchwał gminy) – pod kątem prawidłowości przyjętych przez Administratora praktyk. Informuję, że: klauzula informacyjna o stosowaniu monitoringu wizyjnego znajduje się w widocznym miejscu wewnątrz każdego obiektu, jej kopia jest również stale dostępna w siedzibie Administratora, przy wejściach do świetlic wiejskich umieszczone są duże, czytelne tablice informacyjne zawierające oznaczenie monitoringu, dane Administratora, podstawę prawną przetwarzania, okres przechowywania danych, a także inne wymagane elementy informacyjne. W zakresie technicznym i organizacyjnym system funkcjonuje następująco. Monitoring realizowany jest w trybie ciągłym (24/7) wyłącznie w celu zapewnienia bezpieczeństwa osób i mienia, ochrony infrastruktury publicznej oraz przeciwdziałania aktom wandalizmu, włamaniom i naruszeniom porządku publicznego. Kamery rejestrujące obraz rozmieszczone są wyłącznie w przestrzeniach ogólnodostępnych (wejścia, ciągi komunikacyjne, sala główna, przyległy teren zewnętrzny). Monitoring nie obejmuje pomieszczeń, w których mogłoby dojść do naruszenia intymności (np. toalet). System monitoringu wizyjnego zainstalowany w obiektach zarządzanych przez Administratora rejestruje obraz oraz dźwięk w sposób ciągły. Kamery wyposażone są w zintegrowane mikrofony, a funkcja nagrywania dźwięku pozostaje aktywna przez cały czas działania systemu. Rejestracja dźwięku ma na celu zwiększenie skuteczności nadzoru nad bezpieczeństwem obiektu oraz umożliwienie odtworzenia rzeczywistego przebiegu zdarzeń w przypadku incydentów wymagających podjęcia działań przez organy ścigania lub służby porządkowe (np. włamania, dewastacje, agresja słowna, zakłócenia porządku). Przetwarzanie danych w postaci dźwięku odbywa się na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f RODO – jako realizacja prawnie uzasadnionego interesu Administratora, przy zachowaniu zasady minimalizacji oraz proporcjonalności. Nagrania są wykorzystywane wyłącznie w przypadku zaistnienia zdarzenia wymagającego ich analizy lub przekazania właściwym organom. System działa w trybie rejestracyjnym – Administrator nie prowadzi stałego, bieżącego nadzoru obrazu przez personel. Jednocześnie, system wyposażony jest w funkcję inteligentnego detekcji ruchu oraz alertów bezpieczeństwa, umożliwiających automatyczne przesyłanie komunikatów (wraz z podglądem obrazu) na urządzenia mobilne uprawnionych osób w przypadku wykrycia aktywności w określonych strefach (np. podejście do drzwi wejściowych, okien lub ogrodzenia). Funkcja ta pełni rolę prewencyjną i alarmową – umożliwia natychmiastową reakcję w sytuacjach potencjalnego zagrożenia bezpieczeństwa osób i mienia, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO (prawnie uzasadniony interes Administratora). Alerty są generowane automatycznie przez system, bez bieżącej ingerencji użytkownika. Chciałbym podkreślić, że: zakres monitoringu jest ściśle ograniczony do minimum niezbędnego do osiągnięcia celu przetwarzania, przetwarzanie danych odbywa się zgodnie z zasadą minimalizacji oraz proporcjonalności, stosowane rozwiązania organizacyjne i techniczne odpowiadają wymogom wynikającym z art. 5 ust. 1 lit. c i f RODO. Czy w świetlicach wiejskich można stosować system monitoringu wizyjnego wraz z rejestracją dźwięku zgodnie z zasadami przedstawionymi powyżej? Zapytanie czy przedstawione założenia są zgodne z przepisami RODO?  

Temat tygodnia »

KSeF a RODO z perspektywy inspektora ochrony danych – obowiązki informacyjne i DPIA przy fakturach ustrukturyzowanych

KSeF a RODO z perspektywy inspektora ochrony danych – obowiązki informacyjne i DPIA przy fakturach ustrukturyzowanych

Z perspektywy inspektora ochrony danych przetwarzanie danych osobowych w ramach KSeF należy traktować jako obligatoryjny proces przetwarzania danych osobowych, silnie osadzony w przepisach prawa podatkowego. Obowiązki informacyjne pozostają aktualne, choć ich zakres powinien uwzględniać specyfikę przetwarzania ustawowego. DPIA nie jest co do zasady wymagane, ale w określonych konfiguracjach organizacyjnych może stanowić rozsądne narzędzie zarządzania ryzykiem.

06.02.2026 czytaj więcej »

Wideoszkolenia

13.11.2025

Zapraszamy na webinar prowadzony w konwencji warsztatowej z wykorzystaniem praktycznych przykładów, pytań i odpowiedzi. Dedykowany jest zarówno do osób początkujących, rozpoczynających lub pełniących funkcję IOD od niedawna, jak również do osób...Zobacz więcej »
ABC początkującego IOD
Listy Kontrolne
Analiza ryzyka

Nasi partnerzy i zdobyte nagrody » 


Nagrody i wyróżnienia» 

Poznaj kluczowe zagadnienia, z jakimi możesz się zetknąć podczas codziennej pracy IODO.
E-kurs dla początkującego Inspektora Danych Osobowych. Rzetelna wiedza i praktyczne ćwiczenia.

24-h bezpłatny test portalu!
Zyskaj pełen dostęp do bazy porad i aktualności!

SPRAWDŹ »

x