
Pytanie: Administrator zarządza parkingiem. W związku z tym wydaje identyfikatory parkingowe. Każdy identyfikator zawiera numer budynku oraz numer ewidencyjny odpowiadający numerowi mieszkania, Na identyfikatorze nie ma nazwiska ani imienia osoby uprawnionej ani numeru rejestracyjnego samochodu. Czy podany w identyfikatorze parkingowym adres jest daną osobową?

Pytanie: Spółdzielnia ogłosiła przetarg ofertowy nieograniczony na sprzedaż mieszkania (w celu ustanowienia prawa odrębnej własności). Przetarg odbył się i wygrała najkorzystniejsza oferta. Jedne z uczestników, który nie wygrał przetargu zwrócił się z żądaniem do Spółdzielni o podanie danych osobowych uczestnika który wygrał przetarg, informując nas iż w przypadku odmowy udostepnienia danych osoby która wygrała przetarg będzie musiał potraktować to jako próbę ukrycia nieprawidłowego przebiegu postepowania przetargowego. Czy spółdzielnia jest zobowiązana podać dane osobowe uczestnika który wygrał przetarg?

Aby przyznać świadczenie rodzinne, organ musi przetwarzać dane osób uprawnionych. Dotyczy to również weryfikacji ich tożsamości, aby uniknąć pomyłki np. w przyznawaniu świadczenia. W tym celu organ może, a nawet powinien wykorzystać numer PESEL.

Pytanie: Zgodnie ze statutem spółdzielni mieszkaniowej wybierana jest Rada Osiedla. Każda nieruchomość wybiera jednego członka rady spośród jej mieszkańców, to przedstawiciel nieruchomości. Żaden akt prawny w spółdzielni (statut lub regulamin) nie reguluje zasad informowania mieszkańców nieruchomości o wybranym przedstawicielu nieruchomości (członku Rady Osiedla). Czy możliwa jest publikacja danych przedstawiciela nieruchomości w części wspólnej budynku (na tablicy ogłoszeń) lub stronie WWW spółdzielni?

Przeprowadzenie postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej wymaga przetwarzania danych osobowych m.in. przedstawicieli wykonawców. Czy pozyskanie takich danych osobowych jest niezbędne? Czym może skutkować ich niepodanie? Odpowiedź w artykule.
Do tej pory bezpieczeństwo oprogramowania w Unii Europejskiej regulowały różne, rozproszone przepisy. Nie było jednego wspólnego prawa, które obejmowałoby tak szeroką grupę sprzętu i programów. Cyber Resilience Act (CRA), czyli rozporządzenie (UE) 2024/2847, zmienia to, ustanawiając szeroki, prawnie wiążący obowiązek dbania o cyberbezpieczeństwo produktów. Dotyczy to nie tylko dużych producentów sprzętu, ale może również obejmować niewielkie firmy komercyjnie udostępniające na rynku UE nawet jedną aplikację, jeżeli spełnia ona definicję produktu z elementami cyfrowymi i nie korzysta z jednego z przewidzianych wyłączeń.
13.11.2025
© Portal Poradyodo.pl