Pytanie:
Przygotowujemy projekt zarządzenia w sprawie postępowania z rzeczami znalezionymi w środkach transportu Zakładu Komunikacji Miejskiej. Jako zakład chcemy ograniczyć przetwarzanie danych osobowych, zatem zapis dotyczący ustalenia tożsamości osoby uprawnionej i pisemna zgoda na udostępnienie danych wydaje się zbyteczna. Być może wystarczy tylko wysłuchać od osoby uprawnionej do odbioru rzeczy informacji o charakteryzujących daną rzecz, porównać ją z zapisami wynikającymi z rejestru i wydać rzecz bez pokwitowania. ZKM nie pełni funkcji Biura rzeczy znalezionych, dlatego też chcemy uniknąć zbierania i przechowywania danych pasażerów. Czy następujący zapis w kontekście danych osobowych jest prawidłowy: W związku z wydaniem rzeczy, pracownik Działu DO jest zobowiązany do: 1) ustalenia tożsamości osoby uprawnionej; 2) porównania opisu rzeczy znalezionej podanego przez osobę uprawnioną z zapisami wynikającymi z zapisów rejestru; 3) odebrania pisemnej zgody na udostępnienie danych osobowych; 4) uzupełnienie zapisów rejestru w części dotyczącej wydanej rzeczy.
Korzyści
- Czy ZKM może wydać rzecz znalezioną wyłącznie na podstawie jej opisu?
- Czy pracownik ZKM powinien ustalić tożsamość osoby odbierającej rzecz znalezioną?
- Czy podstawą przetwarzania danych osoby odbierającej rzecz znalezioną powinna być zgoda?
- Jaka podstawa prawna przetwarzania danych będzie właściwa przy wydaniu rzeczy znalezionej?
- Jakie dane można zebrać przy wydaniu rzeczy znalezionej?
- Czy pokwitowanie odbioru rzeczy znalezionej powinno zawierać klauzulę informacyjną RODO?
