
W kontekście powszechnego wdrażania sztucznej inteligencji w firmach, procedury ochrony sygnalistów wymagają przemyślanej aktualizacji – nie tylko pod kątem zgodności z ustawą o ochronie sygnalistów, ale także z wymogami RODO oraz Aktu w sprawie sztucznej inteligencji. Systemy AI mogą wspierać postępowanie, przyjmować i wstępnie weryfikować zgłoszenia, ale ich automatyka niesie wysokie ryzyko naruszenia poufności danych, działań odwetowych oraz decyzji podejmowanych bez udziału człowieka. W odpowiedzi na te wyzwania konieczne stało się wprowadzenie surowych ograniczeń, ludzkiej kontroli przy kluczowych decyzjach oraz jawne informowanie sygnalistów o roli AI w procedurze zgłoszeniowej.

Prezes UODO skierował uwagi do projektu ustawy o systemach sztucznej inteligencji, domagając się jasnych reguł współpracy z Komisją Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji. Podkreśla potrzebę umocowania roli organu w ochronie danych osobowych, w tym prawa do zabierania głosu na posiedzeniach Komisji.

Nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (KSC) wprowadza nowe obowiązki dla podmiotów kluczowych i ważnych. Jako IOD, poznaj kluczowe daty rejestracji, wdrożeń SZBI, audytów i kar – od 13 kwietnia 2026 r. Ministerstwo Cyfryzacji uruchamia wykaz KSC - podmiotów kluczowych i podmiotów ważnych i system S46.

Dynamiczny rozwój narzędzi opartych na sztucznej inteligencji w ostatnich latach wprowadził realne zmiany w funkcjonowaniu organizacji. Od prostych chatbotów po zaawansowane systemy analizujące ogromne zbiory danych – AI staje się coraz częściej codziennym elementem pracy. Jednocześnie, wraz z tymi możliwościami, pojawiają się nowe wyzwania i ryzyka, szczególnie w zakresie ochrony danych osobowych i bezpieczeństwa informacji, które każda organizacja musi świadomie uwzględniać.

Nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa implementująca dyrektywę NIS 2 wprowadza istotne zmiany w zarządzaniu incydentami cyberbezpieczeństwa, porządkując odpowiedzialność podmiotów kluczowych i ważnych, operatorów usług kluczowych oraz wzmacniając rolę zespołów CSIRT. Reagowanie na incydenty cyberbezpieczeństwa staje się integralnym elementem formalnego systemu bezpieczeństwa państwa, z jasno zdefiniowanymi kompetencjami, obowiązkami raportowania i kanałami współpracy zgodnymi z wymogami NIS 2.

Privacy by design (ochrona danych w fazie projektowania) to prawny obowiązek nałożony na administratorów danych, który wymaga implementacji odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych już na etapie projektowania procesów przetwarzania, systemów informatycznych czy usług. Celem jest wbudowanie ochrony prywatności w fundamentalną architekturę danego rozwiązania, a nie dodawanie jej jako zewnętrznej warstwy. Zasada ta, wraz z komplementarną zasadą privacy by default (domyślnej ochrony danych), ma na celu proaktywne minimalizowanie ryzyka naruszeń praw i wolności osób fizycznych. Podstawę prawną tej zasady stanowi art. 25 RODO.

Długi proces nowelizacji ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa dobiegł końca. Dlatego też warto zebrać w jednym miejscu, w formie listy sprawdzającej, obowiązki kierowników niektórych podmiotów, np. członka zarządu, wspólnika, dyrektora SP ZOZ, na których nowelizacja nałożyła szereg nowych obowiązków.

Nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa implementująca dyrektywę NIS 2 wprowadza istotne zmiany w zarządzaniu incydentami cyberbezpieczeństwa, porządkując odpowiedzialność podmiotów kluczowych i ważnych, operatorów usług kluczowych oraz wzmacniając rolę zespołów CSIRT. Reagowanie na incydenty cyberbezpieczeństwa staje się integralnym elementem formalnego systemu bezpieczeństwa państwa, z jasno zdefiniowanymi kompetencjami, obowiązkami raportowania i kanałami współpracy zgodnymi z wymogami NIS 2.

Rozwój technologii generatywnej sztucznej inteligencji, w szczególności modeli zdolnych do tworzenia realistycznych obrazów (tzw. deepfakes), otwiera nowy rozdział w dyskusji o granicach ochrony prywatności. Możliwość wygenerowania wizerunku dowolnej osoby w nieprawdziwym, często kompromitującym kontekście, rodzi fundamentalne pytania o skuteczność istniejących instrumentów prawnych. Choć polski system prawny nie zawiera regulacji dedykowanych bezpośrednio obrazom tworzonym przez AI, dysponuje szeregiem narzędzi, które znajdują zastosowanie w ochronie dóbr osobistych naruszanych przy użyciu tej technologii. Niniejszy artykuł przybliża dostępne ścieżki ochrony prawnej na gruncie prawa cywilnego, przepisów o ochronie danych osobowych oraz prawa karnego.

Nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, wdrażająca dyrektywę NIS2, ma wzmacniać odporność cyfrową państwa poprzez doprecyzowanie obowiązków podmiotów kluczowych i ważnych, w tym wymagań dotyczących sprzętu oraz infrastruktury teleinformatycznej. Zmiany będą miały istotne znaczenie dla wielu przedsiębiorstw w Polsce.
Do tej pory bezpieczeństwo oprogramowania w Unii Europejskiej regulowały różne, rozproszone przepisy. Nie było jednego wspólnego prawa, które obejmowałoby tak szeroką grupę sprzętu i programów. Cyber Resilience Act (CRA), czyli rozporządzenie (UE) 2024/2847, zmienia to, ustanawiając szeroki, prawnie wiążący obowiązek dbania o cyberbezpieczeństwo produktów. Dotyczy to nie tylko dużych producentów sprzętu, ale może również obejmować niewielkie firmy komercyjnie udostępniające na rynku UE nawet jedną aplikację, jeżeli spełnia ona definicję produktu z elementami cyfrowymi i nie korzysta z jednego z przewidzianych wyłączeń.
13.11.2025
© Portal Poradyodo.pl